Fot. pl.fotolia.com
Nie ma miłości bez zazdrości - śpiewała Violetta Villas, fakt odrobina zazdrości dodaje uczuciu pieprzu, sprawia że czujemy się w związku ważni, niezastąpieni, po prostu komuś na nas bardzo zależy.
No właśnie, odrobina, ale co zrobić gdy zazdrość przesłania związek, gdy staje się jego głównym elementem, niszczy i zatruwa życie, bo partner robi awantury o spojrzenie przypadkowego przechodnia, podejrzewa listonosza o niecne zamiary, a hydraulik najlepiej by naprawiał kran telepatycznie? Czasami pojawia się zazdrość o rodzinę, o pracę, o spotkanie
z przyjaciółmi, partner w poczuciu zagrożenia chce nas zawłaszczyć całkowicie
i najchętniej usunąłby wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób zajmują nasz czas.
Cóż, wtedy mamy poważny problem.
Uzasadniona zazdrość, czyli uczucie zagrożenia, obawa przed utratą ukochanej osoby, pojawia się gdy spostrzegamy zainteresowanie naszym partnerem przez potencjalnych rywali lub rywalki, bądź też zainteresowanie partnera innymi, lub oczywiste oznaki zdrady. Jeżeli jednak nie dajemy żadnych powodów do zazdrości,
a partner bezpodstawnymi podejrzeniami sukcesywnie zatruwa nam życie, próbuje odseparować nas od innych ludzi, w tym także najbliższych, najchętniej zamknąłby nas w domu bez telefonu i możliwości kontaktu ze światem, wówczas mamy do czynienia z zazdrością chorobliwą. Z czego wynika taka zazdrość? Najczęściej
z przykrych doświadczeń z przeszłości, z kompleksów, niskiej samooceny, strachu przed odrzuceniem. W psychologii bezpodstawna chorobliwa zazdrość i podejrzliwość nazywana jest "syndromem Otella". Czy jest jakiś sposób by ocalić związek niszczony przez zazdrosnego partnera? Tak, należy jak najwięcej z nim rozmawiać uświadamiając mu absurdalność podejrzeń, trzeba mówić o uczuciach i o tym, że nas rani dając upust swojemu brakowi zaufania, ale także zapewniać jak ważny jest dla nas. Czasami warto skorzystać z pomocy specjalisty - psychologa, psychoterapeuty, gdy to jednak nie pomoże, mimo bólu, najlepszym rozwiązaniem jest rozstanie.
