Słowo pantalony trąci myszką i kojarzy się z długachnymi damskimi majtasami.
Nazwa ta występuje jednak w dwóch znaczeniach - są to spodnie noszone przez panów
w I połowie XIX wieku, również w wojsku, także polskim - a jakże, i owe słynne majtki- bielizna skrywająca nogi kobiet, dziewcząt i młodziutkich chłopców.
Jako część odzieży męskiej pojawiły się w armii napoleońskiej i szybko zawojowały Europę, Wielką Brytanię i Stany Zjednoczone. Były pantalony jedno lub dwuczęściowe, w tej wersji każdą z nogawek zakładano osobno i łączono ze sobą w talii guzikami lub troczkami,
w okresie późniejszym pojawiły się modele zapinane na szwach .
Jako damska bielizna stały na straży czci niewieściej dbając by kobiece nóżki były skromnie zakryte. Młode panienki nosiły pantalony sięgające do połowy łydki, wystające spod spódnicy. Damskie pantalony wykonywane były najczęściej z lnu lub płótna i ozdabiane zaszewkami, szczypankami i koronkami, może i tego rodzaju bielizna nie była zbyt wygodna, ale jakież dawała pole męskiej wyobraźni!
Na zdjęciu
Dziewczęta w strojach ukazujących lniane pantalony.
Godey's Lady's Book 1855












Komentarze